Voor velen van jullie is de vakantie nu begonnen of (bijna) aangebroken. Normaal gesproken een tijd van voorpret, ergens naar uitkijken en toeleven naar een periode van rust en ontspanning. In deze pandemie is de vakantie omgeven met maatregelen die per land verschillen en van dag tot dag kunnen veranderen.
Hoe ga je daar mee om? Je erover opwinden heeft weinig zin, want je hebt er geen invloed op. Maar wat kun je wel doen? Tja misschien door er relativerend over na te denken jezelf wat rustiger te krijgen, ervan te balen maar dat dan ook weer opzij kunnen zetten en vooral kijken naar wat misschien nog wel mogelijk is. En niet te ver vooruit kijken, maar van dag tot dag leven en in het hier en nu met de dingen omgaan.
Het lijkt een beetje op hoe ik deze periode van chemotherapie ervaar. De dag nemen zoals die komt, jezelf erbij neerleggen dat je niet alles kunt plannen. En vertrouwen te hebben in dat het goed komt. De ene dag lukt dat beter dan de andere.
Op het moment dat ik dit stukje zit te typen weet ik nog niet zeker of ik op 19 juli mijn 5e chemokuur krijg, want mijn bloedwaarden zijn nog niet goed. Maar ook dat kan ik nu al meer loslaten en accepteren zoals het komt. “Als de waarden maandag nog niet goed zijn, dan doen we de chemotherapie een week later…..”
Verder gaat het goed met mij en zijn alle bijwerkingen nog redelijk te dragen en natuurlijk kijk ik uit naar het einde van de chemobehandelingen. Maar dat betekent niet dat ik deze zomer wil laten overschaduwen door de chemo en niet geniet van de dingen die wel mooi zijn. Want die zijn er zeker wel, als je ze maar ziet.
Het is een tijd met zo veel verdrietig nieuws en leed in de wereld, dat het soms moeite kost om alles even los te laten. Na een coronajaar met tegenslagen en onzekerheid gun ik iedereen een onbezorgde, welverdiende vakantie, maar helaas hebben we nog steeds met dat rotvirus te maken en zit dat er nog niet in.
Als het gaat om een vakantiebestemming dan heb ik niets te klagen gelukkig, want wij hebben een caravan waar we naar toe kunnen in Zeeland, dus er zijn geen zorgen of we überhaupt ergens naar toe kunnen. Ik besef me ook hoe bevoorrecht we hierin zijn.