Lieve mensen,

De meeste van jullie weten dat ik in maart van dit jaar ben gediagnostiseerd met eierstokkanker. Ik heb een operatie ondergaan en daarna is er een preventieve chemobehandeling gestart. Op 6 september heb ik mijn 6e en laatste chemotherapie gehad en eind september ga ik voor een laatste controle naar de oncoloog. Daarna zal ik voor de komende jaren mijn controles bij de gynaecoloog vervolgen. Ik ben zo blij dat dit stuk van de behandeling erop zit en gelukkig knap ik goed op na de chemo en heb ik genoeg energie om leuke dingen te doen.

Echter, de vertraging door complicaties tijdens mijn chemobehandeling, heeft ook gevolgen voor de opening van mijn praktijk. In beginsel ging ik ervan uit dat ik per 1 oktober weer voorzichtig zou kunnen starten met mijn werkzaamheden, maar dit wil ik nu uitstellen naar 1 november. Onder voorbehoud, dat zullen jullie begrijpen, dat mijn herstel zich op deze positieve manier blijft voortzetten.

Helaas moet ik ook de moeilijke beslissing nemen om dit jaar geen nieuwe cliënten meer aan te nemen. Er zijn nog oud-cliënten die op mij wachten en ik wil eerst onderzoeken hoe mijn sessies verlopen, hoe het is met de focus en de concentratie en ook het aantal sessies per dag wil ik rustig opbouwen. Mijn bestaande cliënten zal ik medio oktober zelf per mail benaderen met de vraag of ze nog een vervolg van hun sessies willen bij mij.

Gelukkig merk ik wel dat het al kriebelt, dat ik al zin heb om weer wat te gaan doen. En dat vind ik een heerlijk gevoel.
Maar, alleen ik, ben verantwoordelijk voor mijn eigen re-integratie. De grootste valkuil, vertelde mijn oncolo